Świecki Instytut Dominikański z Orleanu jest wspólnotą kobiet żyjących radami ewangelicznymi pośród świata. Żyjemy w swoich świeckich środowiskach i realizujemy nasze powołanie w codzienności życia. Zgodnie z nauczaniem św. Dominika staramy się głosić Chrystusa „wszystkim, zawsze i na wszystkie sposoby, a gdy już się nie da inaczej, to nawet słowami”. Pragniemy, aby nasze życie było dla innych czytelnym znakiem obecności Boga w świecie, lecz bez ujawniania, że poprzez śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa w pełni poświęciłyśmy swoje życie Bogu.
Tegoroczne lipcowe rekolekcje stały się naszą wspólną i indywidualną zarazem wyprawą w poszukiwaniu szczęścia. Przewodnikiem na tej drodze był dominikanin, ojciec Piotr Kołacz, który swoim głoszeniem inspirował nas do szukania odpowiedzi na fundamentalne pytania: Czy jestem szczęśliwa we wspólnocie i formie życia, którą wybrałam? Czy gdybym miała możliwość cofnąć czas, dokonałabym tego samego wyboru? Ojciec Piotr oparł swoje konferencje na Ośmiu Błogosławieństwach wygłoszonych przez Jezusa w Kazaniu na Górze. Ukazał, jak tych osiem słów Jezusa może stać się nie tylko naszą osobistą drogą do nieba, ale nade wszystko drogą do szczęścia przeżywanego już tu, na ziemi. „Oto bowiem królestwo Boże pośród was jest.” (Łk 17, 21). Stopniowo, dzień po dniu, odsłaniał się przed nami autoportret Jezusa malowany obrazami kolejnych błogosławieństw: Jezusa ubogiego, cichego, czystego sercem… Jezusa, który sam jest pełnią szczęścia. Rozważaniom naszym towarzyszyła cisza wypełniona modlitwą – zarówno osobistą, jak i wspólnotową. Popołudnia były czasem rekreacji, czyli przestrzenią na kameralne, siostrzane rozmowy, w których mogłyśmy dzielić się i ubogacać sobą nawzajem. Podążając za zachętą Rekolekcjonisty, my – kobiety konsekrowane, świeckie dominikanki – przyobleczmy się w Chrystusa, albowiem szczęście trwałe i pełne możemy znaleźć tylko w wiernym oddaniu się Stwórcy wszelkiego dobra (por. kolekta z 33. Niedzieli Zwykłej).